1 Link

Link: https://iainabernethy.co.uk/article/how-spar-street-part-1-iain-abernethy

2 Vertaling Google (wees kritisch)

Bijna alle krijgskunstenaars nemen sparren op in hun training. Er zijn echter veel verschillende soorten sparren en er is enige discussie over welke soorten het meest realistisch zijn. Inderdaad, enige vraag of sparren relevant is voor zelfbeschermingssituaties. Naar mijn mening wordt de hoeveelheid relevantie die sparren heeft voor de straat bepaald door hoe die sparring is gestructureerd.

In de meerderheid van karate dojos is sparren gebaseerd op de regels van de moderne competitie. Als je toernooien wilt winnen, moet je je sparring natuurlijk baseren op de aard van de competitie. Er is op zichzelf niets mis met concurrerend sparren; het probleem doet zich voor wanneer mensen geloven dat dergelijke sparring hen ook op straat voorbereidt. Dat doet het niet. Er zijn veel redenen waarom concurrerend sparren en zelfs andere soorten sparren niet relevant zijn voor de straat. We zullen deze redenen behandelen terwijl we door deze reeks artikelen gaan.

Naast sparren op basis van moderne concurrentie omarmen steeds meer groepen kata-gebaseerde sparren. Wanneer de kata correct wordt begrepen, gaat het allemaal om burgergevechten van dichtbij. In het verleden heb ik uitgebreid geschreven over de noodzaak om live ervaring op te doen met het toepassen van de methoden van de kata. Ik bedacht de term “kata-gebaseerde-sparring” voor dit soort training en ik ben blij te kunnen zeggen dat dergelijke sparring in populariteit groeit. Wanneer correct gestructureerd, is kata-gebaseerde-sparring zeer relevant voor echte situaties. In deze serie artikelen zullen we echter niet bespreken hoe je kata kunt begrijpen of hoe je het toepassen van hun lessen op een live en niet-conforme manier kunt oefenen.

Hoewel alles wat we in deze artikelen zullen bespreken relevant is voor kata-gebaseerde-sparring, zou de opname van een doorgaande discussie over kata-gebaseerde-sparring, en hoe kata zich verhoudt tot echte situaties, de reikwijdte van deze discussie aanzienlijk verruimen. We zullen ons daarom specifiek richten op het structureren van sparren zodat het echt relevant is voor echte situaties.

Vanaf het begin is het van vitaal belang dat u begrijpt dat vechten is wat er gebeurt als zelfbescherming slecht is geworden  (foto 1) . Als je echt serieus bent om jezelf op straat te beschermen, moet je niet vechten, maar bewustwording en vermijding.

De manier waarop ik zelfbescherming voor mijn studenten opsplits is als volgt: 95 procent van zelfbescherming is kennis- en vermijdingsvaardigheden in combinatie met een gezonde houding ten opzichte van persoonlijke veiligheid. Als u een situatie niet kunt vermijden, moet u de dialoog en de afstand kunnen beheersen, preventief toeslaan en de gelegenheid gebruiken om te ontsnappen. Dit vermogen om een ​​situatie te beheersen voordat het een gevecht wordt, maakt 4 procent van zelfbescherming uit. De resterende 1 procent zijn de vechtvaardigheden waar je op terugvalt als al het andere faalt. Naar mijn ervaring is het gebruikelijk dat krijgskunstenaars zich teveel richten op vechten (de laatste 1 procent) en daarom pakken ze de kwestie van zelfbescherming niet effectief aan.

Het punt dat ik hier maak, is dat je een geweldige jager kunt zijn en toch niet in staat bent jezelf te beschermen. Als je bewustzijnsvaardigheden slecht zijn, zal je worden uitgeschakeld voordat je je zelfs bewust bent dat er een bedreiging is. Je krijgt gewoon niet de kans om je vechtvaardigheden te gebruiken.

Bedenk dat hoe goed een jager je ook bent, er mensen zullen zijn die beter zijn. De manier om jezelf te beschermen tegen meer ervaren vechters is heel eenvoudig: vecht niet met hen! Vermijd de situatie volledig, en als je dat niet kunt, controleer dan de afstand door met je handen te praten (houd ze tussen je aanvaller en jezelf), gebruik dialoog en misleiding om een ​​eerste aanval te vergemakkelijken en gebruik het moment van verwarring om te vluchten. Op deze manier is het mogelijk om jezelf te beschermen tegen mensen tegen wie je misschien niet kunt vechten. Als dat echter allemaal mislukt, heb je geen andere keuze dan te vechten.

In deze reeks artikelen kijken we naar training voor die laatste 1 procent als al je andere vaardigheden falen; het is daarom niet gepast om bewustwording en voorrang in detail te bespreken. De reden dat ik ze heb genoemd, is dat het van vitaal belang is dat de sparringmethoden die we gaan onderzoeken vanuit het juiste perspectief worden bekeken. Denk eraan, vechtvaardigheden zijn niet de sleutel tot zelfbescherming: vechten is wat er gebeurt als zelfbescherming slecht wordt.

Nadat we hebben vastgesteld waar sparren en vechten in het grote geheel van dingen passen, moeten we kort ingaan op de aard van de omgeving waarvoor we trainen. In deze artikelen hebben we het over de straat en daarom zal de aard van de straat bepalen hoe we moeten sparren om ons erop voor te bereiden. Als we kijken naar de sparring die in de verschillende vechtsporten wordt gebruikt, is het meteen duidelijk dat er veel verschillende methoden voor sparren bestaan. De soorten sparren variëren omdat wat nodig is om te winnen varieert. Wat nodig is om te winnen, wordt bepaald door de regels, en daarom gaan mensen er soms vanuit dat omdat er geen regels in de straat zijn, het wegwerken van de regels zal leiden tot sparren als een straatsituatie. Het is echter niet zo eenvoudig. Afgezien van het ontbreken van regels,

Een gedetailleerde discussie over de aard van straatsituaties valt ook buiten het bestek van deze kijk op sparren; Hier zijn echter een paar belangrijke punten waarmee we rekening moeten houden:

• Het overgrote deel van de straatsituaties speelt zich af op korte afstand
• Bij echte gevechten zijn vaak meerdere aanvallers en wapens betrokken
• Echte gevechten zijn snel, hectisch en chaotisch
• Echte gevechten lijken niet op een vaardige uitwisseling tussen twee krijgskunstenaars
• In een echte situatie moet je het heel eenvoudig houden
• Misleidende of agressieve dialoog zal vaak aan elke fysieke uitwisseling voorafgaan
• Het gevecht kan beginnen zonder waarschuwing (bewustzijn is de sleutel om ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt) Echte gevechten zijn angstaanjagend en volkomen onaangenaam (ervan uitgaande dat je geen psychopaat bent!)

Om onze sparring relevant te maken voor echte situaties, moeten we ervoor zorgen dat onze sparring rekening houdt met alle hierboven genoemde dingen. Wanneer er rekening mee wordt gehouden, kan sparren nogal wat verschillen van wat je in de meeste dojo’s ziet. Dit betekent niet dat andere soorten sparren geen waarde hebben: verre van! Als krijgskunstenaar is het zeer waarschijnlijk dat je om verschillende redenen zult trainen en interesse hebt in veel aspecten van krijgskunst. Het is daarom heel goed mogelijk dat je op meer dan één manier sparren: verschillende soorten sparring voor verschillende aspecten van je training.

Je kunt op de ene manier sparren voor een rechtstreeks gevecht met andere krijgskunstenaars en op een andere manier voor de straat. Sommigen beweren dat je door op meer dan één manier te sparren per ongeluk op het verkeerde moment de verkeerde methode kunt gebruiken. Ik kan deze logica volgen. Ik ben echter van mening dat de dojo- en straatomgevingen zo radicaal verschillend zijn dat het onwaarschijnlijk is dat je de verschillende methoden door elkaar haalt zolang je de verschillende soorten sparring volledig gescheiden houdt en 100% duidelijk bent waarvoor je traint op elk moment.

Na enkele van de belangrijkste kwesties te hebben behandeld, is het nu tijd om te kijken naar de eerste manier om uw sparring relevant te maken voor de straat.

Belangrijke opmerking : Alle sparring is potentieel gevaarlijk en moet altijd onder nauw toezicht staan ​​van een voldoende gekwalificeerde en ervaren persoon. Als je geen dergelijk toezicht hebt, probeer dan niet de methoden die we zullen bespreken!

Let op de gebreken van een sparringoefening

Hoe realistisch sparren ook is, het is nooit echt. We sluiten altijd compromissen uit naam van veiligheid. Als we dat niet deden, zou elke training ertoe leiden dat de meerderheid van de studenten naar het ziekenhuis gaat! We moeten de nodige tekortkomingen in de training introduceren om ervoor te zorgen dat we veilig kunnen trainen. Zonder deze fouten zou training net zo gevaarlijk zijn als de straat; wat het hele trainingspunt verslaat. Het zal ons leven niet veiliger maken; het zal ons gewoon blootstellen aan veel meer levensbedreigende ontmoetingen!

Als je een van de volgende dingen hebt gedaan, heb je een fout in je sparring aangebracht: train op matten, draag sparringhandschoenen, draag kogelvrij vest, gebruik een tandvleesbescherming, beperk contactniveaus, laat technieken zoals bijten, gutsen en liesaanvallen weg, sta jou of je partner toe om het gevecht te beëindigen door te tikken of in te dienen, enz. Veranderingen zoals deze zullen training veiliger en productiever maken, maar ze brengen het ook verder weg van een echt gevecht. De truc om ervoor te zorgen dat deze afwijking van de werkelijkheid wordt geminimaliseerd, is zich scherp bewust te zijn van de gebreken en hun effecten.

Laten we bijvoorbeeld zeggen dat u en een partner op het punt stonden zwaar contact te sparren. Om de veiligheid te maximaliseren, is een voorzorgsmaatregel het nemen van bokshandschoenen. Voordat je begint te sparren, moet je nadenken over de gebreken die het aantrekken van de handschoenen met zich meebrengen  (foto 2) :

• Je vuisten zijn nu veel groter dan ze in werkelijkheid zouden zijn en daarom kan je slagsnelheid toenemen
• Je kunt je verschuilen achter de handschoenen om jezelf te beschermen
• Je kunt een datum niet pakken of effectief instellen en je partner ook niet
• De slagen hebben minder effect dan ze in werkelijkheid zouden doen
• De aard van de handschoenen betekent dat open handaanvallen niet kunnen worden uitgevoerd
• Grijptechnieken zijn ernstig beperkt

Door je bewust te zijn van de gebreken die zijn veroorzaakt door veiligheidsoverwegingen, zorg je ervoor dat de realiteit van de straat voorop blijft lopen. Sparren is een middel om een ​​doel te bereiken; het is niet het einde op zichzelf. Bewust zijn van de tekortkomingen in sparren helpt ook dat onderscheid duidelijk te houden.

Het is niet alleen veiligheid die gebreken met zich meebrengt. U kunt ook doelbewust enkele beperkingen invoeren om bepaalde vaardigheden te verbeteren. Als u bijvoorbeeld wilt sparren, wilt u misschien het slaan van een clinch isoleren. Je beperkt het sparren tot het slaan vanuit een clinch, en daarom zijn worpen en takedowns niet toegestaan. Het is mijn observatie dat zodra je beperkt welke technieken zijn toegestaan ​​- wat een zeer nuttige trainingsmethode kan zijn – mensen de weggelaten methoden vergeten en zich daardoor kwetsbaar voor hen laten. Dus zelfs als u ermee hebt ingestemd om worpen niet toe te staan ​​bij het werken aan clinch slaan, moet u er nog steeds voor zorgen dat u niet in slechte gewoonten raakt door u bewust te zijn van de fout die u heeft geïntroduceerd.

Begin met een agressieve dialoog; geen formele etiquette

Competitief en dojo sparren begint vaak met een formele blijk van respect. Straatgevechten beginnen niet zo. Ze worden vaak voorafgegaan door een misleidende of agressieve dialoog. Om voldoende voorbereid te zijn op straat, moet je worden blootgesteld aan dergelijk gepraat, zodat het je niet verbaast.

Misleidende dialoog treedt op wanneer de aanvaller de kloof tussen u dichtt door om aanwijzingen, de tijd, een licht voor een sigaret, enz. Te vragen. Hij kan vriendelijk en niet bedreigend lijken totdat het tijd is om fysiek te worden. Bewustzijn, afstand beheersen en vertrouwen op je instinct zijn de sleutel om hiermee om te gaan.

Agressieve dialoog is wanneer de aanvaller zal schreeuwen, schreeuwen en vloeken in een poging je te intimideren (foto 3) . Het doel van dit agressieve gedrag is om zichzelf opgepompt te krijgen om fysiek aan te vallen, en om je hopelijk te overladen met angst zodat je bevriest en niet in staat bent om effectief met de situatie om te gaan. Als je niet aan zulke naakte agressie gewend bent, zal deze methode waarschijnlijk werken en alle fysieke vaardigheden die je hebt overbodig maken.

Als je op straat sparring, begin je het gevecht met een persoon (of meer) die de rol van de slechterik op zich neemt. Ze moeten de kloof dichten met ofwel een agressieve dialoog, ofwel een misleidende dialoog (die kan overschakelen op agressief). Het is belangrijk om de dialoog en de bijbehorende lichaamstaal realistisch te maken. Duw, duw, spreid je armen, schreeuw en vloek. Hoewel het een training is, moet je als de slechterik proberen je partner te intimideren op dezelfde manier als een echte aanvaller.

De andere persoon moet proberen afstand te beheersen en de situatie op een rijtje zetten. Soms besluit de slechterik zich terug te trekken zonder dat de situatie fysiek wordt. Bij andere gelegenheden kan elk van beide partijen beginnen met sparren als ze denken dat het gepast is ( Opmerking:  de goede man moet altijd proberen vooruit te lopen en niet “wachten” totdat de slechterik het gevecht begint. Meer hierover later in de serie ).

In dit eerste artikel hebben we enkele van de problemen rond echte situaties en sparren geïntroduceerd. We hebben ook twee van de belangrijkste manieren besproken om ervoor te zorgen dat uw sparring relevant is voor de straat. In deel 2 behandelen we nog vier toetsen om je sparring realistisch te maken. Bedankt dat je de tijd hebt genomen om dit artikel te lezen.

1. Link: https://chirontraining.blogspot.com/2013/08/martial-mistakes.html?m=1
2. Vertaling Google (wees kritisch met de vertaling 😉 )

Chiron

De Droom is verdomd en Dromer ook als Dromen alles is wat Dromers doen.

Krijgshaftige fouten

De lijst zal niet volledig zijn, en ik wou dat alle dingen hier eenvoudig waren en eenvoudige oplossingen hadden. De meeste vechtsporttraining is niet effectief voor SD-doeleinden. Een deel ervan ligt aan het einde van het onderwijs, en een deel daarvan ligt aan het einde van het leren, en een deel zit in de cultuur.

Die laatste zin kan lang duren om in te zinken, dus voorbeelden: leren door middel van rote draden de reacties op het verkeerde deel van de hersenen voor gebruik in een gevecht. Slecht onderwijs. Het meest opwindende aspect van training voelt het meest realistisch, zelfs als het de meest kunstmatigheid vereist om de veiligheid te handhaven. De student neemt de verkeerde les weg. Slecht leren. En een hiërarchische gehoorzaamheidscultus is precies waar een uitbuitend roofdier over droomt. Soms boert de cultuur slachtoffers.

Het duellerende paradigma. Anders dan voor plezier of sport of om dingen in een sociale groep te balanceren, staan ​​mensen niet voor de deur. Omdat het dom is. Als je de grootste, engste vechtsporter moest uitschakelen die je je kunt voorstellen, hoe zou je dat dan doen? Precies. Van achteren met een wapen. En misschien vrienden.

Dit heeft veel implicaties voor MA / SD. Het paradigma stelt je in staat om afstand, tijd en waarschuwing te verwachten, geen van deze zal bestaan ​​tenzij je aapdansen bent. Mensen die succesvol zijn in duelleren of sparren, geloven (soms hoop ik dat zelden) dat de vaardigheden zullen overgaan op een hinderlaag om te overleven … en dat doen ze niet.

Ongewapend. Met uitzondering van correcties, ziekenhuisbeveiliging en beveiligde mentale voorzieningen, gaat vrijwel geen beroep hands-on ongewapend. Omdat het stom is. Als je weet dat het slecht gaat, krijg je een wapen. En vrienden. En intel. En verrassing. Criminaliteit is trouwens een ander beroep dat wapens gebruikt. En dit gaat terug naar het duelleren / sparren-paradigma. Goed worden in ongewapend duelleren is vaardigheden ontwikkelen in een zeer slechte strategie, een strategie die als enige doel heeft je ego te aaien. Stop niet met spelen. Ik hou van spelen. Maar maak er niet iets van dat het niet is. Als iemand probeerde je geliefde te vermoorden, zou je hem dan op de schouder tikken en een stap achteruit doen zodat ze je op de juiste afstand aankijken? Of zou je ze in de nek slaan met het beste gereedschap dat je kunt vinden? Uw keuze,

Inteelt . Je traint samen en je went aan het omgaan met elkaar. Toen ik les gaf op een dojo, waren mijn klas strijders. Ze waren echt goed in het doen van alle dingen die daders doen. Maar vanwege de aard van de klas, brachten ze al hun tijd door met oefenen tegen andere tegenstanders, wat een vrij zeldzame categorie is. Eerlijk gezegd is dit een klein probleem voor strijders en grapplers. Het duurt heel weinig om het bereik te sluiten, vooral op hinderlaagafstand. Maar het kan een enorm probleem zijn voor stakers.

Slechte statistieken. Hoe meet je of iets werkt? Het leger heeft een “Lessons Learned” -programma. Mijn team en Search and Rescue en zelfs de receptieploeg toen ik daar sergeant was, gebruikten Debriefing-protocollen na de actie. Dit zal je continu beter maken – op voorwaarde dat je acties hebt om te debriefen. Zonder die acties is het veel moeilijker. Ik vraag me af welk percentage studenten van een SD-instructeur gemiddeld wordt aangevallen, hoe vaak … maar ik vind dat het aantal te laag is.

Als mensen geen reality check hebben, hebben ze deze domme neiging om een ​​reality check te verzinnen. ‘Make-up’ en ‘realiteit’ horen zelden thuis in dezelfde gedachte. Ik kies hier bijna altijd voor karate. Als ik naar hun kata en kihon kijk, hebben ze misschien de beste lichaamsmechanica voor gevechten die ik heb gezien … dan kiezen ze ervoor om het te testen op sparringbereik, waar het zuigt. Of, erger nog, punt contactbereik waar het zuigt EN het verstoort ieders gevoel van afstand en tijd.

Scenario’s kunnen solide goud zijn om sommige dingen te testen, maar alleen als de scenario’s ongelooflijk realistisch zijn (idealiter gebaseerd op echte evenementen) en de rolspelers uitstekende acteurs zijn en de facilitator zijn dingen echt kent, vooral de debrief. Zonder dat kan het ongelooflijk slechte gewoonten in zich opnemen. De fantasie van de instructeur op hoge snelheid doen, is nog steeds fantasie.

De schaal Veiligheid / Effectiviteit. Vechten, vooral herstel van hinderlaag, is een zeer gevaarlijke zaak. Een van de grootste uitdagingen is mensen opleiden om te vechten zonder hen te verwonden. Als je noch je tegenstander bang bent of medische hulp nodig hebt, is het geen gevecht. Het heeft niets te maken met vechten. Proberen om de vaardigheden te benaderen zonder de blessures is een heel fijne lijn. Wapenkunsten hebben het voordeel dat ze de wapens veilig kunnen maken. Veel moeilijker te doen met worpen en nekwendingen. MA heeft de neiging om de technieken veilig te maken … en veiliger naarmate de training sneller gaat. En dus worden de veiligheidsartefacten samen met de technieken ingegraven.

Modaliteit. Gerelateerd aan statistieken. De mate van effectiviteit is hoeveel schade iets doet. Breek je botten? Gaat die vent ten onder? Nogmaals, minder een probleem in de worstelkunsten, maar een helse kwestie in de opvallende kunsten. Als je niet echt kunt doen wat je moet doen (instorten van luchtpijp of hersenschudding, zeg maar), lijkt de standaard van de instructeur te zijn of het er goed uitzag . Vechten gaat over aanraking, niet over uiterlijk. Mooi, helder, geometrisch schoon kan worden gezien. Macht en structuur moeten worden gevoeld.

Er is hier nog veel meer, maar dit is een begin.