Een jaarlijkse medische controle is verplicht voor alle leden. De benodigde formulieren worden automatisch gegenereerd in het administratieprogramma bij het inschrijven of vernieuwen van een lidmaatschap. Het medisch attest, dat door een arts is ingevuld en ondertekend, moet door de clubverantwoordelijke als bijlage worden toegevoegd aan de online ongevalsaangifte (zie verder onder “Wat te doen bij een ongeval”). Daarnaast dient de clubverantwoordelijke een kopie van het medisch attest te bewaren. Het VVA-secretariaat heeft het recht om deze medische attesten op te vragen voor controle.
Ongevalaangifte/Verzekering
Om de leden te beschermen tegen de gevolgen van ongevallen, zowel klein als groot, heeft de Vlaamse Vechtsport Associatie (VVA) een verzekeringspolis afgesloten bij ARENA. Het is verplicht voor ieder lid van een club die is aangesloten bij de VVA om zich bij deze verzekering aan te sluiten.
Deze verzekeringspolis biedt dekking voor ongevallen die plaatsvinden tijdens trainingen, stages, competities, en zelfs op de weg van en naar huis. Elk aangesloten lid kan bij een dergelijk ongeval aanspraak maken op de voordelen van deze polis, waardoor zij verzekerd zijn van de nodige ondersteuning en vergoeding.
Wat te doen bij een ongeval?
Sinds 1 juni 2024 worden alle ongevalsaangiften online ingediend via het administratieprogramma. Dit digitale systeem zorgt voor een efficiëntere en snellere verwerking van aangiften.
Om een ongevalsaangifte correct in te dienen, volg je de procedure beschreven onder “Werkwijze online indienen ongevalsaangifte“. Deze procedure biedt stapsgewijze instructies om ervoor te zorgen dat alle benodigde informatie nauwkeurig wordt ingevoerd en dat de aangifte zonder problemen wordt verwerkt.
Na het indienen van de online ongevalsaangifte zal de clubverantwoordelijke en het slachtoffer, mits de e-mailadressen correct zijn ingevuld, ook via e-mail feedback ontvangen van ARENA. In deze e-mail wordt een beschrijving gegeven van de vervolgstappen die genomen moeten worden.
Aangifteformulieren
Dit formulier dient ALTIJD ingescand en ingediend te worden bij de online aangifte van een ongeval.
Vraag gerust ondersteuning van uw afdelingsverantwoordelijke. Maar niet voor de administraieve opvolging waarvan je zelf verantwoordelijk voor bent. We zijn een kleine vzw. We doen steeds ons best om je te helpen zonder dat we hiervoor betaald zijn.
Wie Krav Maga reduceert tot een verzameling technieken die men toepast wanneer het fout loopt, kijkt voorbij de kern van zelfverdediging. Dat uitgangspunt botst niet alleen met de dagelijkse realiteit van geweld, maar ook met de visie die binnen KMTC consequent wordt uitgedragen. Zelfverdediging is geen trucendoos en geen sportief duel, maar een beslissingssysteem dat zich afspeelt in fases, onder stress en met reële gevolgen. In dat opzicht is de vergelijking met schaken bijzonder krachtig. Niet omdat geweld een spel zou zijn, maar omdat schaken, net als Krav Maga, draait om positionering, initiatief, timing en het omgaan met fouten. Wanneer die vergelijking bovendien wordt verrijkt met de inzichten van Rory Miller, ontstaat een kader dat geweld niet romantiseert, maar begrijpt zoals het zich werkelijk aandient.
In schaken begint alles bij de opening. Niet om te winnen, maar om jezelf niet in een structureel slechte positie te plaatsen. De Italiaanse opening is daar een schoolvoorbeeld van. Ze is logisch, overzichtelijk en gericht op gezonde ontwikkeling zonder overbodige risico’s. In Krav Maga vertaalt dit zich naar preventie, situational awareness en positionering. De manier waarop iemand zich opstelt in ruimte, hoe hij kijkt, beweegt en spreekt, bepaalt vaak al of een situatie escaleert. Rory Miller benadrukt dat veel geweld voorafgegaan wordt door duidelijke signalen, zogenaamde pre-incident indicators, die zichtbaar zijn voor wie geleerd heeft te kijken. Wie deze fase ernstig neemt, behoudt keuzevrijheid en speelt als het ware “wit”. Wie ze negeert, start de confrontatie al in achterstand en wordt gedwongen te reageren in plaats van te beslissen.
Het Spaans systeem, of Ruy Lopez, gaat minder rechtlijnig te werk. Het legt geen onmiddellijke aanval op tafel, maar bouwt spanning op via structuur en indirecte druk. In de realiteit van zelfverdediging herkennen we dit in boundary setting en verbale beheersing. Veel geweld dat mensen meemaken is sociaal van aard, wat Rory Miller beschrijft als sociale agressie of de monkey dance. Hier draait het zelden om verwonden, maar om status, emotie en gezichtsverlies. Door kalm, stabiel en duidelijk aanwezig te blijven, kan escalatie vaak worden voorkomen. Net zoals in het Spaans systeem wordt het voordeel niet behaald door snelheid of kracht, maar door inzicht in menselijk gedrag en timing.
Het Siciliaans systeem brengt ons in een fundamenteel andere realiteit. Asymmetrisch, complex en chaotisch. Dit is het schaakequivalent van asociaal geweld, waar geen wederzijds spel bestaat en geen sociale regels gelden. In Krav Maga is dit het moment waarop preventie faalt en de aanval doelgericht, plots en functioneel is. Hier verdwijnen verfijnde technieken en blijft enkel over wat eenvoudig, agressief en robuust is. Rory Miller is hier onverbiddelijk: wie in deze fase nog denkt in nette oplossingen of sportieve reflexen, loopt achter op de realiteit. Overleven, schade beperken en zo snel mogelijk uit de situatie raken zijn de enige relevante doelen. Net zoals in het Siciliaans systeem wint hier niet degene met het mooiste plan, maar degene die zich het snelst kan aanpassen aan chaos.
De Franse verdediging lijkt op het eerste gezicht passief, maar is strategisch bijzonder sterk. Ze leert omgaan met druk zonder onmiddellijk te reageren. In zelfverdediging vertaalt dit zich naar het vermogen om spanning te verdragen en niet elke agressie als onmiddellijke aanval te interpreteren. Dit vraagt mentale discipline en zelfbeheersing. Rory Miller maakt hier het onderscheid tussen tactische keuzes en strategische doelen. Niet reageren kan een bewuste, functionele keuze zijn zolang veiligheid en bewustzijn behouden blijven. Zoals in de Franse verdediging gaat het niet om vermijden uit angst, maar om stabiliteit bewaren tot handelen zinvol wordt.
Het Koningsgambiet vormt het andere uiterste. Het staat symbool voor onmiddellijke, agressieve actie en het bewust nemen van risico’s. In Krav Maga zien we dit wanneer de dreiging acuut, onontkoombaar en levensbedreigend is. Hier is geen ruimte voor analyse of nuance. De beslissing is al genomen en het lichaam volgt. Rory Miller benadrukt dat dit soort geweld zelden mooi of gecontroleerd is en dat verwachtingen over technische perfectie hier gevaarlijk zijn. Het Koningsgambiet is geen standaardstrategie, maar een noodoplossing voor specifieke omstandigheden, zowel op het schaakbord als op straat.
Binnen dit geheel verdient het London System een bijzondere plaats, vooral wanneer we spreken over wit spelen en initiatief behouden. Het London System is populair omdat het solide, eenvoudig en stressbestendig is. De speler ontwikkelt zijn stukken volgens een vast kader en laat zich niet meeslepen door het spel van de tegenstander. In Krav Maga is dit een bijzonder krachtige metafoor. Het London System staat voor een persoonlijke baseline, een vast gedrags- en beslissingskader dat je toepast ongeacht wie je tegenover je hebt. Je houding, afstand, handpositie en mentale ingesteldheid blijven herkenbaar en functioneel, ook onder druk. Dit sluit perfect aan bij Miller’s idee dat mensen onder stress terugvallen op hun default responses. Wie zijn basis eenvoudig en robuust houdt, vergroot de kans dat hij onder druk correct blijft handelen.
Als wit systeem biedt het London System nog een bijkomend voordeel dat bijzonder relevant is voor zelfverdediging. Het is niet afhankelijk van wat de tegenstander doet. In Krav Maga betekent dit dat je je niet laat meeslepen door provocatie, emotie of onverwacht gedrag, maar blijft handelen vanuit je eigen structuur. Dit is exact wat binnen KMTC wordt nagestreefd: geen reactieve impulsiviteit, maar gecontroleerd initiatief. Niet om te domineren, maar om keuzeruimte te behouden.
Naast openingen zijn er strategische principes die zowel in schaken als in Krav Maga fundamenteel zijn. Initiatief betekent niet als eerste slaan, maar als eerste beslissen. Centrumcontrole gaat niet over dominantie, maar over balans, ademhaling en mentale helderheid. Wie zijn stressrespons begrijpt, behoudt opties. Transities vormen een derde pijler. In schaken kan een rustige positie in enkele zetten veranderen in een tactische explosie. In zelfverdediging gebeurt hetzelfde. Een verbaal conflict kan fysiek worden, een fysieke confrontatie kan juridisch zwaar doorwegen. Rory Miller wijst erop dat veel mensen falen omdat ze mentaal in de verkeerde fase blijven hangen terwijl de realiteit al veranderd is. Krav Maga traint precies dat schakelen tussen fases.
Eenvoud vormt een rode draad doorheen zowel schaken als realistische zelfverdediging. Onder stress verdwijnen complexe plannen en fijne motoriek. Wat overblijft zijn eenvoudige beslissingen en grove motorische acties. Dit is geen beperking, maar een realiteit. Zowel sterke schakers als ervaren zelfverdedigers weten dat eenvoud robuuster is dan verfijning. Binnen KMTC is dit geen compromis, maar een bewuste keuze.
Wat vaak vergeten wordt, is dat het beslissingssysteem niet stopt bij het einde van het fysieke geweld. In schaken is het eindspel een fase van verantwoordelijkheid en precisie. In Krav Maga is de fase na het conflict minstens even belangrijk. Na geweld volgen adrenaline-dump, emotionele ontregeling en vaak verwarring of schuldgevoel. Daarnaast is er de juridische realiteit. Wat men zegt, doet of nalaat na het incident kan even zwaar doorwegen als wat er tijdens gebeurde. Rory Miller benadrukt dat veel mensen hier struikelen omdat ze mentaal blijven vechten terwijl de situatie al voorbij is.
Binnen de KMTC-visie wordt dit post-conflictluik expliciet meegenomen. Afstand nemen, veiligheid creëren, hulp inschakelen en correct communiceren maken integraal deel uit van zelfverdediging. Zoals een schaker weet wanneer hij moet stoppen en hoe hij een partij correct afrondt, moet een beoefenaar van Krav Maga weten wanneer geweld voorbij is en hoe hij daarna menselijk, juridisch en ethisch correct handelt.
Wanneer men Krav Maga bekijkt door de lens van schaken, verrijkt met het realisme van Rory Miller en de stabiliteit van het London System, ontstaat een volwassen en eerlijk beeld van zelfverdediging. Geen heroïek, geen illusies en geen technische fetisj, maar een beslissingssysteem dat rekening houdt met menselijk gedrag, context en consequenties. Niet winnen staat centraal, maar correct handelen vóór, tijdens en na geweld. Dat maakt Krav Maga geen sport en geen trucendoos, maar een levensvaardigheid die pas betekenis krijgt wanneer ze in haar volledige, soms ongemakkelijke realiteit wordt begrepen.
Op zondag 1 februari 2026 organiseert vzw KMTC opnieuw haar jaarlijkse Gratis Winter Stage in Knokke-Heist. Een uniek en laagdrempelig event waarin realistische zelfverdediging, mentale weerbaarheid en koude training samenkomen in een krachtige wintersetting aan zee.
We verzamelen om 13u30 aan Surfers Paradise (Knokke-Heist). Na een korte briefing starten we om 13u45 met Krav Maga on the beach: een dynamische en aangepaste training op het strand, waarbij focus ligt op beweging, samenwerking, stressbestendigheid en trainen in uitdagende omstandigheden. Er is aandacht voor veiligheid, respect voor ieders grenzen en het aanpassen van de intensiteit aan het niveau van de deelnemers.
Om 15u00 volgt het tweede luik van de stage: een koude water dip in de Noordzee. Deze koude-ervaring is volledig vrijblijvend en gebeurt op een gecontroleerde manier, met begeleiding en duidelijke afspraken. Koude training wordt binnen KMTC benaderd als een middel om bewustzijn, ademhaling, zelfregulatie en mentale rust te trainen — niet als prestatie of uitdaging om te “bewijzen”.
Belangrijk: Voor deelname aan de koude water dip zal aan de deelnemers gevraagd worden om ter plaatse een document te ondertekenen waarin wordt bevestigd dat dit onderdeel op eigen verantwoordelijkheid gebeurt en niet onder de verantwoordelijkheid van de organisatoren valt. Deelname aan dit luik is volledig vrijwillig en losstaand van het Krav Maga-gedeelte.
Na afloop is er voor alle deelnemers een gratis welkomstdrankje, zodat we samen kunnen opwarmen en napraten.
Deze winterstage staat enkel open voor KMTC-leden en past volledig binnen de visie van KMTC: trainen met respect voor het lichaam, aandacht voor context en realistische omstandigheden, en het versterken van zowel fysieke als mentale weerbaarheid.
Focus: balans houden & ruimte maken. Tactische keuzes: Move – Pain – Shock. Scenario: Na de les op school pakt een klasgenoot je met open armen vast om te plagen en duwt lichtjes achteruit. Je staat tegen een muur, achter je ligt een boekentas. Je moet snel beslissen hoe je ruimte maakt zonder te kwetsen.
🔹 Blok 3 – Verdediging tegen stokslag (bovenlichaam)(15 min)
Focus: uit de lijn + simpele parry + afstand creëren. Tactische keuzes: Move – Pain – Shock. Scenario: Tijdens een buitenspel zwaait iemand met een zachte foam-stok te dicht bij je en raakt bijna je borst. Er is ruimte om opzij te stappen, maar je moet alert reageren en controle houden over afstand.
🔹 Blok 4 – Sparring light / reactiespelen(15 min)
Doel: technieken toepassen in beweging, controle bewaren. Inhoud:
“tag-sparring” (aanraken = punt) of vanad oranje gordel: Sparring met lesgever
Positiespel: afstand bewaren zonder botsen.
Mini-scenario: partner probeert dichter te komen, jij houdt ruimte.
Kern: focus op controle, niet op winnen.
🔹 Blok 5 – Grondwerk: ontsnappen uit side position(15 min)
Focus: framing, ademruimte & veilig opstaan. Tactische keuzes: Move – Pain – Shock. Scenario: Tijdens een oefening op de mat zit een vriend naast je (zijpositie) en probeert je neer te houden als grap. De mat is smal, en er is een bank vlak naast jullie. Je zoekt ruimte met heup-beweging en armen om op te staan zonder te duwen of te slaan.
Scenario: Op een smalle stoep bij een café grijpt een onbekende je van vóór in een bear hug met armen wijd. Je staat half op de boordsteen, een fiets leunt tegen de muur rechts en twee voorbijgangers kijken toe maar grijpen niet in. De aanvaller duwt en gebruikt zijn gewicht om je balans te verstoren — beperkte ruimte om achteruit te stappen, maar een vluchtweg rechts richting straat (~3 m).
🔹 Blok 3 – Stokaanval naar de keel (20 min)
Focus: uit de lijn stappen, interceptie en controle van het wapen. Tactische keuzes: Move – Pain – Damage – Shock. AGPO/VOEN: enkel noodzakelijke kracht, proportioneel aan bedreiging.
Scenario: Tijdens een avondwandeling in een park komt een persoon met een korte stok op je af en richt één snelle slag naar je keel/hals op ongeveer 1,5 meter afstand. Er is een smalle doorgang tussen struiken en een bank op 4 m afstand (mogelijkheid tot dekking/ontsnapping). De omgeving is donker en er zijn weinig omstanders.
Scenario: Na een val lig je op de grond, de tegenstander heeft side control (zijpositie) en drukt met borst/gewicht op je borstkas. Een laag muurtje op 1 m afstand beperkt je beenbewegingen, en er is geen hulp in de buurt. Je prioriteit: ruimte creëren, ademen en veilig terug naar je knieën of stand.
Scenario 1 Tijdens de speeltijd op school komt een klasgenoot boos op je af en grijpt je onverwacht stevig rond de buik in een soort knuffelgreep. Je staat tegen de muur van de speelplaats, waardoor achteruit stappen moeilijk is. Andere kinderen staan eromheen en moedigen aan.
Scenario 2 Na een sporttraining loopt een oudere jongen achter je en pakt je vast rond de armen en buik alsof hij je wil optillen. Je rug staat naar het hek van het sportveld, en je vriendjes kijken verrast toe zonder te helpen.
Blok 3 – Situatie: iemand bedreigt met een voorwerp dat jongeren kennen (20 min)
Scenario 1 Na school op het plein komt een leeftijdsgenoot met een tak (afgebroken van een boom) en probeert je te laten schrikken door de tak in jouw richting te duwen ter hoogte van je buik. Rondom zijn andere kinderen die lachen en het grappig vinden.
Scenario 2 Tijdens een wandeling met vrienden houdt een jongen van dezelfde leeftijd een lange plastic stok (bv. van een speelgoedzwaard) voor je buik en probeert je achteruit te drijven alsof hij jou commandeert. Achter je staat een bankje, waardoor je niet makkelijk weg kan stappen.
Blok 4 – Situatie: worstelen op de grond (20 min)
Scenario 1 Op de speelplaats word je door een vriend omver geduwd en beland je op je rug. Hij gaat bovenop je zitten en probeert je armen naar de grond te duwen. Rondom lachen enkele kinderen en roepen “pak hem vast!”.
Scenario 2 Tijdens een partijtje tikkertje val je en een ander kind landt per ongeluk half bovenop je. Hij houdt je vast bij de schouders en probeert te blijven liggen terwijl jij onderop ligt. Er is zand en grind op de grond waardoor bewegen moeilijk is.
Blok 5 – Cooling Down (10 min)
(niet uitgeschreven, ademhaling, rustig spel, stretchen en korte nabespreking)
Scenario 1 Op een smalle stoep bij een café grijpt een onbekende man je plots in een bear hug van voren. Je staat half op de boordsteen, rechts staat een fiets tegen de muur. Twee voorbijgangers kijken toe maar doen niets. De aanvaller duwt je naar achter waardoor balans moeilijk is.
Scenario 2 Tijdens een druk straatfeest pakt iemand je van achteren vast in een bear hug en probeert je richting een donkere steeg te sleuren. Je armen zitten niet volledig opgesloten, maar de aanvaller gebruikt zijn gewicht en boosheid om je mee te trekken. Links staat een tafeltje met stoelen.
Scenario 3 In een ondergrondse parkeergarage word je plots vastgegrepen in een rug-bear hug waarbij ook je hoofd/kin stevig gecontroleerd wordt. Je rug staat dicht bij een lage betonnen muur. Er is geen directe hulpbron in de omgeving, de ruimte is donker en smal.
Blok 3 – Steekaanval met stok naar de buik (30 min)
Scenario 1 Op een verlaten industrieterrein staat de aanvaller plots voor je met een houten stok en steekt naar je buik. Jij staat in een smalle doorgang tussen twee containers, achter je een metalen deur, links open ruimte naar de straat.
Scenario 2 Tijdens een avondwandeling in een park trekt iemand een korte houten knuppel. Hij maakt een korte steek naar je onderbuik en duwt met zijn vrije hand je schouder naar achter. Op enkele meters afstand staan twee geparkeerde auto’s.
Scenario 3 Na een ruzie voor een café haalt de aanvaller een stokkenachtig voorwerp boven. Hij stoot naar je buik terwijl hij met zijn vrije hand je andere arm probeert te blokkeren. De sfeer is vijandig, de intentie is duidelijk gewelddadig, er is voldoende ruimte rondom om hard te escaleren.
Blok 4 – Omklemming in Guard-positie (30 min)
Scenario 1 Na een val lig je op je rug in een smalle gang. De aanvaller zit in closed guard, benen strak om je romp, en drukt je hoofd naar beneden. De muur is op 1 meter afstand waardoor je weinig ruimte hebt om met je benen uit te wijken.
Scenario 2 In een binnentuin beland je op de grond. De aanvaller sluit zijn guard en probeert je armen te isoleren. Hij heeft stevige grip op je polsen en beperkt je mogelijkheden om je romp vrij te bewegen.
Scenario 3 Tijdens een straatgevecht zit de tegenstander in closed guard. Hij is agressief, geeft stoten en ellebogen terwijl hij je met zijn benen klemt. Hij gebruikt zijn gewicht om je borst te verdrukken, waardoor ademhaling en heupbeweging zwaar belemmerd zijn.
vzw KMTC staat voor realistische zelfverdediging met een menselijk kompas. We trainen niet om te imponeren, maar om veilig, proportioneel en doordacht te handelen wanneer het ertoe doet. Onze lessen zijn stevig, maar nooit roekeloos; ze zijn doelgericht, maar nooit dogmatisch.
Onze strategische doelen zijn helder: controle, evacuatie, eliminatie—in die volgorde en contextafhankelijk. “Evacueren” vervangt bewust het woord “vluchten”: het is een gecontroleerde, verstandige exit. “Schade” zien we niet als doel, maar als tactische keuze binnen de grenzen van noodzaak en proportionaliteit.
Elke KMTC-lesgever vertaalt die waarden naar de mat met twee vaste ankers:
AGPO & VOEN: Aanval met geweld tegen personen, verdediging ogenblikkelijk evenredig en noodzakelijk.
Rory Miller’s vier tactische keuzes: Move, Pain, Damage, Shock—middelen, geen einddoelen.
Onze paradox: én-én denken
De realiteit van geweld en van leren zit vol spanningen. Wij kiezen niet voor één pool, we dragen het evenwicht.
1) Complexiteit ↔ Eenvoud
De wereld is complex; handelen vraagt eenvoud. Wij reduceren tot heldere baselines en drie kernpunten per techniek. Eenvoud is geen simplisme, maar begrijpbare precisie. Pas vanuit een sterke basis bouwen we nuance en varianten op.
2) Team ↔ Individu
We leren in duo’s en teams; verantwoordelijk is iedereen. Groepsdynamiek tilt het tempo en de veiligheid. Tegelijk vragen we van elk individu eigenaarschap: je kent je rol, je grenzen en je volgende leerstap.
3) Hiërarchie ↔ Leiderschap
Structuur schept orde; gedrag schept gezag. Bij KMTC komt autoriteit niet uit een titel, maar uit rust, duidelijkheid en voorbeeldgedrag. We delegeren om anderen te laten groeien en houden tegelijk de veiligheidslijn strak.
4) Intelligentie ↔ Mensenvaardigheden
Kennis opent deuren; relatie laat mensen binnen. We spreken eenvoudig, luisteren actief, reguleren adem en toon. Feedback is specifiek, observeerbaar, toekomstgericht. We respecteren grenzen en tempo, en we benoemen het “waarom”.
5) Snelheid ↔ Vertraging
We willen realisme en ritme; kwaliteit ontstaat door geplande vertraging. We pauzeren om keuzes zichtbaar te maken, herhalen om gedrag te verankeren en debriefen kort om het volgende moment beter te maken. Vertragen is geen rem—het is richting.
6) Druk ↔ Motivatie
Een beetje druk activeert; betekenis motiveert. We testen om vooruitgang te meten, niet om te vernederen. We kaderen altijd het “waarom”: training dient veiligheid, zelfbeheersing en thuiskomen.
7) Brein ↔ Lichaam
Heldere beslissingen beginnen in het lichaam. Houding, adem en spierspanning sturen focus, timing en controle. We starten met regulatie en sluiten af met herstel. De cognitieve kaart volgt de fysiologische staat.
Hoe onze lesgevers dit belichamen
1. Baseline-denken Elke techniek start met één robuste basisoplossing. Variaties zijn opties, geen verplichtingen. We kiezen voor transparantie: de cursist weet wat “het minimum dat moet lukken” is.
2. Drie kernpunten We dwingen onszelf tot prioriteit. Wat je niet in drie punten krijgt, is niet klaar om aan te leren. Zo beschermen we aandacht en tempo, en houden we veiligheid centraal.
3. Rolduidelijkheid en rolrotatie Aanvaller, verdediger, observator: iedere rol is evenwaardig. Observatie is een leerrol, geen “wachttijd”. Feitelijke feedback (“ik zag X, proefde Y”) gaat vóór interpretatie.
4. Taal, toon en timing We spreken kort, concreet en respectvol. Onze toon kalmeert, onze pauzes verduidelijken. Humor kan, maar nooit ten koste van veiligheid of waardigheid.
5. Geplande vertraging We bouwen freeze-momenten en korte debriefs in. Niet om te vertragen, maar om te verankeren. We laten het tempo daarna opnieuw stijgen, nu met meer controle.
6. Druk met kader We gebruiken timers en scenario’s, maar beoordelen eerst op veilig gedrag en duidelijke exits. Snelheid telt pas als controle en proportionaliteit aanwezig zijn.
7. Regulatie als ritueel Vóór intensiteit: adem en houding; na intensiteit: downshift. Dit is géén bijzaken—het zijn veiligheidsinstrumenten en ze maken techniek betrouwbaar onder stress.
Onze belofte aan leden
Veiligheid vóór spektakel.
Eenvoud vóór bravoure.
Respect vóór oordeel.
Beheersing vóór snelheid.
Evacuatie vóór escalatie.
We trainen voor de echte wereld. Daarom houden we rekening met juridische context, omstanders, omgeving en de grenzen van het menselijk lichaam. We streven naar controle en ruimte scheppen; fysieke schade blijft een laatste tactische keuze binnen het kader van AGPO & VOEN.
Wat je in elke KMTC-les mag verwachten
Een helder doel en drie kernpunten.
Een baseline die werkt, ook onder druk.
Rolduidelijkheid en eerlijke, feitelijke feedback.
Minstens één bewuste pauze om beter te worden.
Regulatie vóór, herstel na.
Een respectvolle sfeer waarin vragen welkom zijn en grenzen gerespecteerd worden.
Slot: de morele lijn
KMTC gelooft dat kracht pas waarde heeft als ze gericht, beheerst en verantwoord wordt ingezet. Paradoxaal leiderschap is voor ons geen woordspel, maar een houding: we kiezen niet tussen zachtheid en vastberadenheid—we verenigen ze. Zo bouwen we niet alleen betere vechters, maar vooral betere beslissers.
Dit is onze filosofie. We trainen om bewust te blijven wanneer anderen dat niet meer zijn. We handelen om veilig te blijven waar chaos lonkt. En we vertrekken—wanneer dat wijzer is dan blijven.
vzw KRAV MAGA TRAINING CENTRUM 